تاریخ ایران باستان از حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد تا ۶۵۱ میلادی، شامل تمدنها و سلسلههای کلیدی است:
تمدن ایلام (۲۷۰۰-۵۳۹ ق.م): در جنوب غرب ایران، با مرکزیت شوش و زیگورات چغازنبیل، پیشرفته در خط و معماری.
مادها (۷۲۸-۵۵۰ ق.م): اولین دولت ایرانی در همدان، با هوخشتره که آشوریان را شکست داد.
هخامنشیان (۵۵۰-۳۳۰ ق.م): کوروش بزرگ امپراتوری عظیمی از هند تا مصر ساخت. تخت جمشید، جاده شاهی و منشور کوروش از دستاوردها بود. با حمله اسکندر سقوط کرد.
اشکانیان (۲۴۷ ق.م - ۲۲۴ م): پارتها با سیستم فئودالی و مهارت در جنگ سواره، در برابر روم ایستادگی کردند و جاده ابریشم را رونق دادند.
ساسانیان (۲۲۴-۶۵۱ م): اردشیر بابکان بنیانگذار آن بود. زرتشتیگری دین رسمی شد، دانشگاه گندیشاپور تأسیس شد و طاق کسری ساخته شد. با حمله اعراب پایان یافت.
ویژگیها: زرتشتیگری دین غالب بود، معماری (تخت جمشید، طاق کسری) و هنر شکوفا شد، و ایران بهعنوان پل تجارت شرق و غرب تأثیر جهانی داشت.